
Վանո Սիրադեղյանը հայ գրող, հրապարակախոս և քաղաքական, հասարակական գործիչ էր։ Նա ծնվել է Կոթի գյուղում և հայտնի է նաև որպես արձակագիր։ Սիրադեղյանի արձակ ստեղծագործություններից են «Կիրակի», «Ծանր լույս», «Շատ չհամարվի», «Ձեռքդ ետ տար ցավի վրայից» և «Գյադաների ժամանակը» ժողովածուները։ Նա տարբեր տարիներին զբաղեցրել է հասարակական և պետական պաշտոններ, այդ թվում՝ եղել է ՀՀՇ վարչության նախագահ և Հայաստանի ներքին գործերի նախարար։