
Ալեքսանդր Խատիսյանը հայ քաղաքական գործիչ և դիվանագետ էր, ով ծնվել է 1874 թվականի փետրվարի 17-ին Թիֆլիսում, որը ներկայումս գտնվում է Վրաստանի տարածքում։ Նա հայտնի է որպես Հայաստանի առաջին հանրապետության վարչապետ։ Խատիսյանը կրթություն է ստացել Մոսկվայի պետական համալսարանում, որտեղ ուսումնասիրել է իրավագիտություն։ 1918 թվականին, Հայաստանի անկախության հռչակումից հետո, նա նշանակվեց որպես Հայաստանի Հանրապետության արտաքին գործերի նախարար։ 1919 թվականին նա դարձավ վարչապետ և այդ պաշտոնում մնաց մինչև 1920 թվականը։ Խատիսյանը կարևոր դեր է խաղացել Հայաստանի և հարևան երկրների միջև դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատման գործում։ Խորհրդային իշխանության հաստատումից հետո նա ստիպված էր լքել երկիրը և հաստատվեց Փարիզում։ Նա մահացել է 1945 թվականի մարտի 10-ին Փարիզում։ Խատիսյանի գործունեությունը կարևոր է Հայաստանի պատմության մեջ, հատկապես նրա անկախության առաջին տարիներին։